U bent hier

Ontstaan UDL

Universal Design for Learning (UDL) vindt zijn oorsprong bij Universal Design. Dit begrip ontstond in de architectuur. Het betekent dat gebouwen zo ontworpen moeten worden zodat een zo divers mogelijke groep hier tegelijk gebruik van kan maken. Dit wil zeggen het toegankelijk maken van gebouwen in de breedst mogelijke zin. Ron Mace, stichter van het Centrum for Universal Design aan the State University of North Carolina, werkte aan het creëren van toegankelijke omgevingen die bruikbaar zijn voor iedereen ongezien de beperking, leeftijd enzovoort.

Universal Design:

  • erkent de realiteit van diversiteit
  • is ontworpen en gebouwd van bij de start
  • is minder duur dan aanpassingen achteraf 
  • is efficiënter dan individuele oplossingen
  • is esthetischer dan aanpassingen
  • heeft voordelen voor meer mensen

De essentie van UDL is flexibiliteit en alternatieven voorzien om tegemoet te komen aan de verschillende noden en voorkeuren van studenten.

Het begrip Universal Design werd vertaald naar de onderwijscontext. Studenten hebben een brede waaier aan mogelijkheden en leernoden. Zij hebben bijvoorbeeld verschillende achtergrondkennis, opleidingen, culturele ervaringen, graden van verwerving van vaardigheden en mogelijkheden om leren te maximaliseren aan de hand van traditionele onderwijsmethodes en materialen. UDL biedt een  kader om een curriculum te ontwikkelen dat tegemoet komt aan de diverse noden, sterktes, achtergronden en interesses van studenten in het hedendaags onderwijs. Het is een manier om barrières in het leerproces weg te werken. Zo komt UDL tegemoet aan de noden van de grote diversiteit aan studenten die aan onderwijsinstellingen studeren. 

Onderwijzers/docenten moeten er voor zorgen dat alle studenten dezelfde vaststaande standaarden bereiken. Daarnaast moeten alle studenten toegang hebben tot het algemeen onderwijscurriculum en hierin een actieve participatie hebben. Dit is de uitdaging waar onderwijzers in de 21ste eeuw tegenover staan. UDL is een antwoord op deze uitdaging. Het vereist een conceptuele verandering van de traditionele benadering van aanpassingen van het curriculum. Bij het plannen van het curriculum moeten deze aanpassingen zijn op individuele noden van studenten. Dit om van bij de start tegemoet te komen aan de diverse noden van alle studenten.

Binnen UDL wordt de nadruk gelegd op het proces van leren. Zo komt men te weten welke soort strategieën een student volgt, welke soort strategieën ontbreken en welke soort strategieën het beste zouden passen bij zijn of haar leerstijl.  UDL is gebaseerd op de veronderstelling dat het curriculum er niet in slaagt om voor alle individuele studenten eerlijke en gelijke mogelijkheden om te leren te creëren. Vanuit een UDL perspectief ligt de focus voor verandering op het beperkende curriculum (de doelen, methodes, materialen en beoordeling), niet op de student. Het curriculum moet tegemoet komen aan de noden van een diverse groep van studenten. Bij UDL staat flexibel aanbieden van onderwijs voorop. Daaruit volgt dat leerstof op verschillende manieren wordt aangeboden om tegemoet te komen aan de verschillen in noden, leerstijlen en voorkeuren van studenten. Een voorbeeld waarin flexibel onderwijs wordt toegepast is het werken met multimedia zoals films, audio, afbeeldingen en de tekst digitaal beschikbaar stellen. Deze flexibiliteit heeft als voordeel dat je van het ene medium naar het andere kan overstappen. Je kunt je digitale tekst bijvoorbeeld in audiotape omzetten. Door deze flexibiliteit binnen multimedia wordt tegemoet gekomen aan multiple representaties van betekenis waardoor lesonderdelen duidelijker worden aangeleerd.